Villmarkens fred

Når fortvilelsen vokser i meg,
og jeg våkner om natten av den minste lyd
i angst over hva som vil skje med mitt og mine barns liv,
da går jeg ned og legger meg der stokkanden
så vakkert hviler på vannet,
der de store hegrene finner mat.
Jeg søker villmarkens fred,
og livet tynges ei av tanker
på kommende bekymringer.
Jeg søker nærværet av det stille vann.
Og høyt over meg føler jeg de dagblinde stjerner
som venter på å få skinne.
En stund hviler jeg i skaperverkets nåde og er fri.

Wendell Berry, Collected Poems

Valg 09

Sitter og ser på krf sitt 100 timers muntlege og skriftlege nettprat. Bra tiltak.

http://www.krf.no/ikbViewer/page/krf/forside

Håper på eit godt valg, med sterk sentrumsoppslutning, og lave tall til ytterst venstre og høgre.

Look For Love - En hyllest til AaFK

Bye bye love!

Dagen måtte kome. Ein trist dag. Eg er forebredt. Men ikkje nok. Vi to. Alt vi har opplevd. Aldri meir. No skal vi skillast. Eg vil ikkje. Eit longt liv. Utan deg. Kvifor?

Nye dagar kjem. Din rolle verte fylt. Av andre. Du verte gløymt. Eg vil ikkje. Gløyme deg.

Nær mitt hjerte. Ligg du. Alltid. Gode minner. Mykje spenning. Dårlege minner. For mykje spenning. Altfor mykje spenning. Mykje moro.

Dagen kom. Ein trist dag. Du forsvant. Minna vart att. For no.

Farvel min kjære. Vi sjåast ikkje meir.

Ps. Eg har ikkje vorte materialistisk av meg altså.

17.mai er vi så glad i...

Kva er det med denne dagen som gjer, at alle finner fram både eit smil, nokon hipp og eit hurra? Legger frå seg klager om bensinprisar og bompengar. Hiver på seg finstasen. Marsjerer rundt i gatane. Synger av full hals. Og gir Noreg eit stort hurra.

Eg snakket med to afrikanarar i dag. Dei snakket om kor heldige vi nordmenn her. Eller ikkje heldige, men velsigna. Vi har levd i fred i over seksti år. Vi har hatt ein økonomisk vekst som har sendt oss i verdstoppen. Vi har virkelig noko å rope ut hurra for. Eit stort rungande hurra, med to hipp at åt.

Norske mann i hus og hytte,
takk din store Gud!
Landet ville han beskytte,
skjønt det mørkt så ut.
Alt hva fedrene har kjempet,
mødrene har grett,
har den Herre stille lempet,
så vi vant vår rett.